SON DAKİKA HABER     

( ŞİİR )

İKİ ŞEYTAN TÜREDİ:

Babacığım, sana şikâyetim var
Sen ölünce iki şeytan Türedi
İkisin de çağır ifadesin al
Sülalede iki şeytan Türedi

Söyle şunlara’ da yanına gelsin
Mirasçıyı çok rahatsız etmesin
Anama’da duyur oda öğrensin
Bizim kökte iki şeytan türedi

Biri takım taşın söker kaldırır
Birisi kavgacı hemen saldırır
İnsanın Başına Bela Aldırır
Bizim kökte iki şeytan Türedi

Çekim karıştırmak, bunların işi
Bir ayak kazanmak hayali, düşü
Dünyaya tapmışlar bu iki kişi
Bizim kökte iki şeytan Türedi

Yetimlerin Tarlasını Ektiler
İkisi bir olup takım söktüler
Ordan alıp başka yere diktiler
Bizim kökte takımcılar Türedi

Cumartesi gelir bahçe sulatmaz
Bu şeytanlar beni rahat bırakmaz
Bu davaya Muhtar aza bakamaz
Bizim kökte iki şeytan Türedi

Biri yalan söyler biri destekler
Çekim kapanır mı ulan sinek’ler
Yakışır mı? Size koca İnek’ler
Bizim kökte iki şeytan Türedi

Biri gitti mahkemeyle uğraştı
Çirkef’leri geldi bana bulaştı
Bunları görünce şeytanda kaçtı
Kökümüzde iki şeytan Türedi

Gece gündüz, açığımı ararlar
Bana sinsi- sinsi plan kurarlar
Sahtesi değildir gerçek şeytanlar
Bizim kökte iki şeytan türedi

Birisi çok şeytan, bulatır suyu
Şükür biri kayıp etti duyguyu
Bana rahat uyutmazlar uykuyu
Bizim kökte iki şeytan Türedi

Şeytanlıkta bir birinden üstündür
Bacı Kardeş, senelerce küskündür
Bilenler biliyor sormayın kimdir?
Bizim kökte iki şeytan Türedi

Bilemeyiz ne söyleyip ne yapsak
Bu dünya yalandır hey iki ahmak
Gözlerin doyursun bir avuç toprak
Bizim kökte iki şeytan Türedi

Şikâyetlerimi bildirdim sana
Bu şeytanlar beni getirdi cana
Mirasını Zehir Ettiler Bana
Bizim kökte iki şeytan Türedi

Âşık Ali’m durmaz şiir’ler yazar
Bu beyler şeytanın ezberin bozar
Bunlar orda burda kuyumu kazar
Bizim kökte iki şeytan Türedi

Âşık Ali Ataş

3 Kasım 2015 Salı

Benim Yaşadıklarım (05)


        Bölüm  (05)           
        KÖYLÜ OTOBÜS ALDI:
        Köyümüzün yolu düzgün değildi. 1963 de Deli İrfan isimli bir şoför ilk defa köyümüze bir otobüs getirdi. Bu otobüs kol takıp çevirerek çalıştırılırdı. Soğuk havalarda kolay çalışmazdı. Yolcular kış günü Maraş’a varıncaya kadar soğuktan donardı. Otobüsün içerisinde küçük piknik tüpü yanardı.Herkes tüpte ayaklarını, ellerini ısıtarak yolculuk ederdi.  Şoför tüpün parasını yolculardan alırdı. Bizler böyle maceralı yolculuk yaptık.
            ----------------------------------
            KÖYE TELEFON GELDİ:
            15 Ocak1982 tarihinde köyümüze Malatyalı Cemal Çiçek isimli bir öğretmen geldi. Öğretmen köyün haline bakınca “Bu köyde telefon, elektrik niye yok?” dedi. Bize şöyle harekât edin diye yol gösterdi. Bu öğretmenin sayesinde esnafları ziyaret ederek bir lira karşılığında haftada ellinin üzerinde telefon abonesi yaptık. Öğretmen dilekçe yazdı. “Köy muhtarına imzalatılması gerek.” dedi. Bu görevi ben üstlendim. Dilekçeyi muhtara götürdüm. İlk kelimesi “Telefonu ne yapacaksınız? Uluslararası, milletler arası görüşmeler mi yapacaksınız? Yarın köye bir telefon verilir. O da benim odama gelir.” dedi. Israrla dilekçeyi imzalattım. Dilekçeyi Pazarcık telefon müdürlüğüne götürdük. Müdür “Telefon direklerini kendiniz götürüp, kuyularını siz eşeceksiniz. Telefonunuz kısa zamanda bağlanır.” dedi. Kabul ettik. Kamyon kiraladık. İki günde direkleri köye taşıdık.
             En kısa zamanda direk çukurlarını eştik. Bir haftada direkleri dikip tellerini çektiler. Köyde Nalbant Ali’nin iş yerine manyetolu bir telefon bağlayıp gittiler.
       Bu saygı değer öğretmenimizin sayesinde köylü telefona kavuştu. Bir ay sonra köye elli abonelik manüel bir Santral kurdular. Her aboneye pilli telefon verildi. Bu öğretmenin sayesinde köylü telefona kavuştu.Aradan yıllar geçmesine rağmen ilçe halkı olarak Cemal hocayı unutamıyoruz. Köyümüzde bir yıl daha kalsa neler değişirdi.
        --------------------------
        MARK YASAKMIŞ:
        Yıl 1983 Çağlayancerit’e elektrik yeni gelmişti. Elektrik tesisatçılığına başladım. Almancı bir vatandaşın evinin elektriğini yaptım. Adam bana 100 Mark verdi. Elektrik malzemesi almak için Kahramanmaraş’a gittim. Malzemeleri aldım. Mark’ı kimseye bozduramadım. “Bankada bozdurabilirsin.” dediler. İş Bankası’na vardım.Mark bozduracağımı söyleyince memur beni aldı, müdüre götürdü. Müdür Mark’ı nerden aldığımı ve bana pasaport sordu. “Ne pasaportu ben elektrikçiyim. Bir Almancının evinin elektrik tesisatını yaptım o verdi.” dedim.“Türkiye’de Mark kullanmanın yasak olduğunu bilmiyor muydun?” deyince “Ne bileyim ben.” dedim. Kimliğimi aldı, tutanak tuttu. Tutanağı imzaladım. Yanılmıyorsam Mark’ı on dört liraya bozdurdum. Bunu neden sizlere anlattım. O günkü Türkiye’nin zihniyetine bakın. Yasaklarla bir yerlere varılacağını sananlar yanılmışlardır.
        -------------------------------------
         MERDİVENDEN DÜŞTÜM:
         Yıl 1976. Köyde elektrik yok. Bir vatandaş bir jeneratör ve televizyon almış. Bu gibi işlerden anladığım için beni çağırmış, Gittim. Televizyonu kurdum. Merdiveninden inerken baş aşağı
         Düştüm. Beni eve çıkarttılar. Alikocalar mahallesinde Sınıkçı Yusuf diye biri vardı. Onu getirdiler. Sol elimin iki parmağı kırılmış sağ omzumun köprücük kemiği kırılmıştı. Kırıkların üzerini rastgele sardı. İyileşmem üç ay sürdü. Parmaklarımda sıkıntı olmadı. Köprücük kemiğim ise üst üste
Gelerek kaynamıştı. Yıl 1978. Bir Cuma günüydü. Dükkânı kapatıp eve çıktım. Rüzgâr esiyor, havalar soğuk, yerler buz tutmuştu. Evin sobası tütmüş, dama çıkıp bacaya bakacaktım. Merdiven kaydı. Merdivenle birlikte yere düştüm. Bir müddet nefes alamadım. Sesim çıkmadı ve biraz sonra tüm bedenim sancıdı. Kapı komşumuz banka müdürü ve ailesi damdan düştüğümü gördüler gelip bana yardımcı olmadılar. Seyredip durdular anlayın böyle komşular da olurmuş. Yine sınıkçıyı getirdiler. Bu defa da kaburga kemiklerim çıkmıştı. Sınıkçı kaburga kemiklerimi yerine getirdi. Bir ay kadar sıkıntı çektim iyileştim.
        -------------------
        MECNUNLAR:
        İlçemiz de birçok mecnunlar vardı. Bunlardan
Küpeligüccük, Durmuş, Mehmet, Mustafa, Ejder, Şaban, Kerem Salman, hepside rahmetlik oldular. Günümüzde yaşayanlar Cevdet, Tola Durmuş ve İbrahim, Ben mecnunlarla çok ilgilenirim. Bunlara rastladığımda karnı aç olanları doyururum hepsiyle iyi anlaşırım. Ejder diye bir mecnunumuz vardı. Çok öfkeli biriydi. Kızdırıldığında küfrederdi. Dükkânların camlarını, dolmuşların, camlarını, kırardı. Ve kayıptan bilen bir mecnundu. Bir gün bir kahvehanedeyiz televizyon izliyorduk nereden geldiyse öfkeyle içeri girdi televizyonu kapattı. Bize dönerek “siz insan değilmisiniz? İki tane cenaze var” dedi. Hepimiz şaşırdık. Bir gün sonra kendi akrabalarından iki kişi Kahramanmaraş’ta bir gölette boğularak öldükleri haberi geldi.  Ejder Kerem Salman’dan çok korkardı. Kerem Salman kısa zamanda ölecek ondan kurtulacağım diyordu. Kerem Salman ise Kale köyünde Apış lakaplı kısa boylu bir mecnun vardı ondan çok korkardı.
        -----------------------------------------------
       MUTLU GÜNLERİM VE YILLARIM:
        11.07.1946 Tarihinde dünyaya gelmişim
06.04.1968 Tarihinde evlendim.
27.11.1968 Tarihinde Askere gittim. 24 ay askerlik yaptım
27.10.1971 Tarihinde Askerden geldim.
12.06.1973 Tarihinde Cerit Mezarlığına yakın iki katlı ahşap bir ev yaptırdım.
17.04.1973 Tarihinde Gülşen kızım doğdu.
15.02.1975 Tarihinde Gülten kızım doğdu.
22.10.1978 Tarihinde Gülhan kızım doğdu.
02.04.1980 Tarihinde Oğlum Gülbey doğdu.
30.10.1982 Tarihinde Oğlum Kenan doğdu.
---------------------
04.09.2007 Oğlum Gülbey Askere gitti.
24.09.2022 Oğlum Kenan Askere gitti.
07.02.2015 Tarihinde torunum Ergün askere gitti.
21.01.2016 Tarihinde torunum Ergün askerden geldi.
29.08.1993 Tarihinde kızım Gülten evlendi.
13.12.1998 Tarihinde kızım Gülşen evlendi.
11.04.2004 Tarihinde kızım Gülhan evlendi.
18.04.2004 Tarihinde oğlum Kenan evlendi.
03.10.2009 Tarihinde oğlum Gülbey evlendi.
-----------------------
15.08.1995 Tarihinde torunum Ergün Öcal doğdu.
07.10.1996 Tarihinde torunum Ergül Öcal doğdu.
04.09.2006 Tarihinde torunum Ersin Ocal doğdu.
11.03.2008 Tarihinde torunum Erdem Öcal doğdu.
06.05.2003 Tarihinde torunum Nesibe Dinler doğdu.
16.01.2005 Tarihinde torunum Ümmügül Dinler doğdu.
23.10.2005 Tarihinde torunum Rahime Ataş doğdu.
01.01.2008 Tarihinde torunum Hiranur Ataş doğdu.
13.07.2014 Tarihinde torunum Belinay Ataş doğdu.
25.07.2006 Tarihinde torunum Abdulsamet Yalçın doğdu.
27.11.2008 Tarihinde torunum Ayşegül Yalçın doğdu.
26.11.2010 Tarihinde torunum Yasin Ataş Almanya’da doğdu
01.11.2013 Tarihinde torunum Sümeyye Ataş Almanya’da doğdu.07.12.2016 Tarihinde torunum Zeynep Ataş Almanya’da doğdu.
            ----------------------------------
            MİSAFİR AÇ KALMASIN:
           1978 yılında yaşlı bir dede merkebine binerek Cerit’e radyosun tamir ettirmek için gelmişti.Yaşlı dede radyosunu Gölbaşı’nda yaptıramadığını söyledi. “Usta seni met ettiler, sana getirdim.” dedi. Dedenin Azaplı Köyünden olduğunu öğrendim. Radyoyu tamir ettim.
            “Usta ben gideyim.” dedi. “Azaplıya aç gidilir mi? Yemek yiyelim öyle git.” dedim. Dükkânı kapatıp eve çıktık. Hanımın misafirden haberi yok. Üç tane yumurta pişirmiş, sofraya getirdi. Ben bir  lokma alıp çekildim. Dede “Ustam neden yemedin?” deyince “Hanım pişirmiş amma benim yumurta ile
        Aram iyi gitmez.” dedim. “Sen ne anlayışlı ustasın. Sofraya gelen üç yumurtayı ben yesem Dede aç kalır, Dede yese ben aç kalırım. En iyisi Dede uzak yola gidecek. Karnın doyursun dedin değil mi?” dedi “Evet doğrusunuz.” dedim.
         -------------------------------
         NASIL KARŞILANDIM:
         Yıl 1966. Sazımı omzuma takıp Elbistan içmelerine gittim. Burada iki tane içme var. Biri Aşağı, diğeri Yukarı İçme. Yukarı İçme’ye vardım. Tanıdığım iki köylüme rastladım. Bir oda kiralamışlar. Beni de yanlarına aldılar. Sazımı içeri koyup arkadaşlarla çarşıya çıktık.
          Halk arasında “İçmeye bir âşık gelmiş. Çalıp söylüyormuş.” diyorlar. “Bu âşık kimmiş?” diye biz de merak ettik. Çarşıda biraz gezdik, eve geldik. İki asker kapımızı çaldılar. “Buyurun.” dedik. “Burada bir âşık varmış. Biz o aşığı alıp karakola götüreceğiz. Dediler şaşırdık. “Suçu neymiş?” dediğimizde “Suçlu değil, askerlere türkü söylesin diye komutan istedi.” dediler. Arkadaşlarımla birlikte cipe bindik. Karakola vardık. Hoşbeşten sonra sazıma akort verip birkaç doğaçlama ile Söze başladım. Askerler memnun oldu.
             Çalıp söylerken karakola iki adam geldi. “Aşığı kahveden istiyorlar.” dediler. Komutandan izin alarak kahvehaneye geldik. Kahvehane tıklım tıklım dolmuş aşığı bekliyorlardı. Kendi kendime düşündüm. “Biz çarşıda gezerken lafı edilen âşık benmişim.” dedim. Sazımı kılıfından çıkartıp kahvehane halkına ilk olarak Aşağıdaki Şiiri doğaçlama olarak okudum.
                             ------------------------------
                             Kulak verin hey insanlar,
                             Siz buraya hoş geldiniz.
                             Canım kurban size canlar,
                             Bu kahveye hoş geldiniz.
                              -------------------------------
     Kendimi tanıttıktan sonra rahmetli Âşık Mahsuni’nin
türkülerinden çalıp söyledim. Kahvehanede bulunan bazı insanlara övgüler, taşlamalar söyledim. Garson çay tabağını aldı. Kahvehane halkından para toplamaya başladı. Böyle bir şeyle ilk defa karşılaştığım için çok zoruma gitti. Hemen sözlerimi garsona çevirdim.                   
                              -----------------------------
                             Beni dinle garson gardaş,
                             Gel toplama bu parayı.
                             Biz kalkalım yavaş, yavaş,
                             Gel toplama bu parayı.
                              ------------------------------
                             Sohbet için geldik bura,
                             Bağrıma açtın bir yara,
                             Halkı uğratma zarara,
                             Gel toplama bu parayı.
                              ------------------------------
          Ne kadar söyledimse garson beni dinlemedi. Halktan toplanan para çoktu. Ömrümde ilk defa böyle bir para aldım. Fakat çok utandım. Kahveci “utanacak ne var bu senin hakkın”dedi. Eve geldik. İki köylümle parayı bölüştük.Arkadaşlarıma “Beni rahat bırakmayacaklar.” deyip geri tekrar Maraş’a döndüm.
 ---------------------------
Devamı bölüm 6’ da


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder